၀ိပႆနာေ၀ါဟာရ
ဆီပုံးမွာ Mindfulness ဟာ သမထကုိ ရည္ညႊန္းတယ္ဆုိျပီး ေျပာတဲ့ သူတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ သူက ၀ိပႆနာဟာ နိဗာန္ အတြက္ပဲ ျဖစ္လုိ႔ အေနာက္ႏုိင္ငံသားေတြ လုပ္တာ သမထပဲ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့အေျကာင္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒီမွာ ျမန္မာေတြ မွားယြင္းေနတဲ့အခ်က္ ကုိက်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တရားေတာ္ဟာ မ်က္ေမွာက္ဘ၀မွာလည္း အက်ဳိးျပဳတယ္ဆုိတာ ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္တုိင္ ေဟာျကားခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေျကာင့္ ၀ိပႆနာကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ဗုဒၶဘာသာေတြဟာ နိဗာန္ ရည္ေမွ်ာ္ျပီးလုပ္တာ မွန္ေပမယ့္၊ လက္ရွိဘ၀ မွာလည္း အက်ဳိးထူးေတြ ရရွိမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
၀ိပႆနာကုိ Vipassana Meditation , Insight Meditation နဲ႔ Mindfulness Meditation စသျဖင့္အမ်ဳိးမ်ဳိးေခၚေ၀ၚက်ပါတယ္။ ဘာသာေရးနဲ႔ တတ္ႏုိင္သမွ် ကင္းရွင္းေအာင္ လုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့မူနဲ႔ အညီ ေဆးရုံေတြနဲ႔ တကၠသုိလ္ေတြမွာ အမ်ားဆုံးအသုံးျပဳတဲ့ အသုံးအႏံွဳးကေတာ့ Mindfulness Meditation ပါ။ တခ်ဳိ႔ သင္တန္းေတြမွာဆုိရင္ ၀ိပႆနာကုိ Religion နဲ႔ မဆုိင္ဘူးလုိ႔ေတာင္ အတိအလင္းေရးထားပါတယ္။
မေက်နပ္ေပမယ့္လဲ . . .
ေျကာ္ျငာကုိ ေအာက္မွာ ကူးျပထားပါတယ္။ ဖတ္ျကည့္ရင္ အရမ္းကုိ စိတ္၀င္စားဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။ ပထမပုိင္းမွာေတာ့ ၀ိပႆနာဟာ ယုံျကည္မွဳ သက္သက္မဟုတ္ပဲ စမ္းသပ္သုေတသနေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ အေထာက္အထားခုိင္ခုိင္မာမာ ရွိေျကာင္း ရွင္းျပထားပါတယ္။ ဇယားကြက္ေလးလဲ ပူးတြဲယွဥ္ျပထားပါတယ္။
သူတုိ႔ဖိတ္ေခၚထားတဲ့ ေ၀ဒါနာရွင္ အမ်ဳိးအစားေတြဖတ္ျကည့္ပါ
(၂) ကင္ဆာေ၀ဒနာရွင္မ်ား
(၃) စိတ္ပင္ပန္းေနသူမ်ား (Stress)
(၄) ႏွလုံးေရာဂါေ၀ဒနာရွင္
(၅) စုိးရိမ္စိတ္ျကီးသူမ်ားႏွင့္ ထိတ္လန္႔ေခ်ာက္ခ်ားေနက်သူမ်ား (Anxiety and Panic)
(၆) အစားအေသာက္မစားခ်င္ျဖစ္ေနေသာ ေ၀ဒနာရွင္မ်ား (GI Distress)
(၇) လုပ္ခ်င္ကုိင္ခ်င္စိတ္မရွိ ျဖစ္ေနသူမ်ား (Fatigue)
(၈) ေကာင္းေကာင္းအိပ္စက္လုိ႔ မရေသာေ၀ဒနာရွင္မ်ား (Insomnia)
(၉) စိတ္က်ေရာဂါ (သုိ႔မဟုတ္) စိတ္ညစ္ေနသူမ်ား (Depression)
(၁၀) အျခား နာတာရွည္ေရာဂါေ၀ဒနာရွင္မ်ား ဆုိျပီး ၉၆ပါး ေ၀ဒနာရွင္ အားလုံးနည္းပါး ဖိတ္ေခၚထားပါတယ္။
ဒါကုိျကည့္ရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဗုဒၶရဲ႔ တရားေတာ္ဟာ လူသားေတြကုိ ဘာသာမေရြး လူမ်ဳိးမေရြး အက်ဳိးျပဳတယ္ဆုိတဲ့သေဘာပါ။ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ရတာ အရမ္းဂုဏ္ယူထုိက္တဲ့ အခ်က္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။
သင္တန္းျပီးဆုံးသြားသူေတြရဲ႔ မွတ္ခ်က္ေလးေတြကလဲ အရမ္းျကည္ႏူးဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။
“၀ိပႆနာသင္တန္းေျကာင့္ က်ေနာ္ဟာ အခုလူဘ၀ျကီးကုိ အျမင္သစ္ အေတြးသစ္ ခံစားခ်က္အသစ္ေတြနဲ႔ ေနထုိင္ႏုိင္ေနပါျပီ”
“က်ေနာ္ကေတာ့ ေလာကဒဏ္တရားကုိ ခံႏုိင္တဲ့ စြမ္းရည္ေတြနဲ႔ ဥာဏ္အစြမ္းအစ ေတြရရွိလာပါတယ္”
“ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြကို အဆုိးျမင္စိတ္ေတြ နည္းပါးသြားျပီး သည္းခံႏုိင္စြမ္း လည္းရွိလာျပီမုိ႔ အခုဆုိရင္ အခ်ိန္ျပည့္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ေနပါျပီ”
“ ဒီသင္တန္းကေန ဘ၀တာ တစ္ခုလုံး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ေစမည့္ ေနထုိင္သည့္ နည္းလမ္းေကာင္းကုိ ရရွိသြားပါတယ္”
အထက္က အေျကာင္းအရာေတြကုိ ျကည့္ရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ က ျမတ္ဗုဒၶရဲ့ တရားေဆးဟာ အံ့မခန္း အစြမ္းထက္တယ္ဆုိတာ ျငင္းလုိ႔ မရတဲ့အခ်က္ပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ေျကာ္ျငာထဲမွာေတာ့ ပါေမာကၡ Jon Kabat-Zinn ကုိပဲ Credit ေပးထားပါတယ္။ ဗုဒၶအမည္ေတာ့ မေတြ႔ရပါ။ ဗုဒၶအမည္မသုံးတာ မရုိးသားဘူးလုိ႔ က်ေနာ္ မျမင္ပါ။ ဘာသာေရးလုိ႔ ထင္ျမင္ မယူဆေစခ်င္တဲ့ သေဘာထားလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ မူရင္းေတြ႔ရွိသူရဲ႔ အမည္ကုိ မသုံးတဲ့အတြက္ မွန္ကန္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္လုိ႔ မျမင္ပါ။ ဒါေပမယ့္ တရားေတာ္ရဲ့ အက်ဳိးကုိ လူသားေတြ ပုိမုိ ခံစားႏုိင္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ သင္တန္း တစ္ခုမုိ႔ ေက်နပ္မိပါတယ္။
မူရင္းကုိ အဂၤလိုဖတ္ႏုိင္ပါတယ္
ဤငါးႀကီးမ်ားကို ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ လူႀကီးမ်ားက မုန္းေခ်ာင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီျမစ္ ဆံုရာေဒသတြင္ သြားေရာက္၍ ႀကိဳဆိုၾကရပါသည္။ ႀကိဳဆိုၾကေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား ေရာက္၍ ေမာင္းထုလိုက္ၿပီဆိုလွ်င္ ငါးႀကီးမ်ားက သူတို႔ကိုယ္လံုးကိုေဖာ္ျပ၍ ေရာက္ရွိေၾကာင္း အခ်က္ျပပါသည္။ ငါးႀကီးမ်ားေရာက္ရွိေၾကာင္း သိရလွ်င္ ႀကိဳဆိုေသာ ယာဥ္မ်ားသည္ ေက်ာင္းေတာ္ရာဘုရား အေရွ႕ ဘက္ (၅) ဖာလံု အကြာရွိ မုန္းေခ်ာင္းတြင္ ရွိေသာ ဘုရားဖူးငါးမ်ား အစာေကၽြးဆိပ္သို႔ ျပန္လည္ေမာင္းႏွင္ ၾကပါသည္။ ငါးႀကီးမ်ားကလည္း ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ မ်ားႏွင့္ အတူ လိုက္ပါလာၾကပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလတြင္ ေက်ာင္းေတာ္ရာ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ဘုရားဖူးလာၾကရင္းႏွင့္ ငါးႀကီးမ်ားအား အစာေကၽြြးေသာ ပရိတ္သတ္မွာ အလြန္မ်ားျပား စည္ကားလွပါသည္။ ဘုရားပရိတ္သတ္တို႔သည္ ကုန္းေၾကာင္းအျပင္ မုန္းေခ်ာင္းအတြင္း ေရေၾကာင္းမွ လည္း လာေရာက္ၾကပါသည္။ 
ဘုရားငါးႀကီးမ်ားသည္ ေကာင္အေရအတြက္ အားျဖင့္ မည္ေရြမည္မွ်ဟု ေရတြက္ မရပါ မ်ားျပားလွပါသည္။ ယင္းငါးႀကီးမ်ားသည္ ၀ါထပ္ရက္မ်ားကိုသိရွိၾကပါသည္။ ၀ါတြင္းကာလ၌သာ ဘုရားဖူးလာၾကပါသည္။ ၀ါမထပ္လွ်င္ ပထမ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ေရာက္၍ ၀ါထပ္လွ်င္ ဒုတိယ၀ါဆို လျပည့္ေန႔မွ ေရာက္၍ သီတင္းကၽြတ္ လျပည့္ေက်ာ္(၁) ရက္ေန႔တြင္ ျပန္ၾကပါသည္။
၄င္းငါးမ်ားသည္ အကိုင္လည္းခံပါသည္။ ပါးစပ္ထဲလက္သြင္း၍ အစာခြံလွ်င္ လက္ႏုတ္မွ အစာ၀ါးပါသည္။ ကေလး၊ လူႀကီးမ်ား ငါးစာေကၽြရင္း ေရမ်ားႏွင့္ ေျခေခ်ာ္၍ ငါးအုပ္ထဲက်သြားေသာ္လည္း မည္သို႔ မွ်အႏၱရယ္မျပဳပါ။ ဆူးေတာင္မ်ားရုပ္ထား၍ သူတို႔ကိုယ္လံုးမ်ားျဖင့္ ခံထားတတ္ၾကပါသည္။ အခ်ိဳ႕ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ေရခါးေလာက္ နက္သည့္ တိုင္ေအာင္ဆင္း၍ ငါးအုပ္ထဲ တြင္ အစာေကၽြးၾကပါသည္။ အခ်ိဳ႕ ငါးေပါေသာ ေအာက္ေျပေအာက္ရြာေဒသေန ပုဂၢိဳလ္မ်ား ႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားသားတို႔သည္ ေရရွင္၌ ၀ါ- စီးဆင္းေနေသာ ျမစ္ေခ်ာင္းတြင္း၌ ေနေသာ ငါးမ်ားအားေခၚ၍ အစာေကၽြးလို႔ရသည္။ အခ်ိန္မွန္မွန္ ၀ါတြင္းကိုသိ၍ လာသည္ ဆိုျခင္းကို မယံု၍ ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၿပီးေလ့လာ ၾကရာတြင္ ေတြ႔ျမင္သြားမွ ယံုၾကည္ သြားၾကေလသည္။
